O zaletach prowadzenia własnej działalności gospodarczej jako sposobie na życie można by z pewnością długo pisać. W wypowiedziach samych przedsiębiorców na plan pierwszy wysuwają się jednak dwa podstawowe elementy – niezależność w podejmowaniu decyzji wynikająca z braku szefa oraz zdecydowanie większe, w porównaniu z praca na etacie, możliwości zarobkowania. Własna firma to również szersze możliwości życiowego i zawodowego rozwoju, praca na własny rachunek niejako wymusza od przedsiębiorcy większa aktywność na wielu polach, skłania do nabywania nowych umiejętności, niezbędnych do utrzymania się na rynku. Przedsiębiorcy z długoletnim stażem często po latach doceniają tern fakt i twierdza, że pomimo trudności, jakich doświadczyli podczas prowadzenia firmy bilans z pewnością jest korzystny i swej decyzji nie żałują.
Prowadzenie własnej firmy ma też oczywiście pewne negatywne strony. Przedsiębiorca, pomimo że często ciężko pracuje, nie jest pracownikiem, nie chronią go więc przepisy Kodeksu Pracy. Teoretycznie może zaplanować sobie urlop w dowolnym momencie, jednak w praktyce rzadko na taki urlop może sobie pozwolić ze względu na brak czasu. To na przedsiębiorcy spoczywa obowiązek dbania o rentowność firmy i wywiązywanie się ze zobowiązań finansowych. To przedsiębiorca swoim własnym majątkiem odpowiada wobec wierzycieli (osoby fizyczne i spółki osobowe). Na nim również spoczywa obowiązek utrzymania w przedsiębiorstwie płynności finansowej i wypłaty pracownikom należnej pensji.
Własne prywatne przedsiębiorstwo to przede wszystkim wolność, swoboda wyboru rodzaju działalności, sposobu jej prowadzenia, obszaru działania itp. Chociażby tylko ta wartość może być wystarczającą przesłanka do podjęcia decyzji o realizowaniu się w życiu jako przedsiębiorca.
Dla kogo własna firma
W Polsce w okresie PRL-u ugruntował się w społeczeństwie stereotyp przedsiębiorcy jako mężczyzny w średnim wieku, z natury nieuczciwego, „wyzyskiwacza” , który zamiast zająć się uczciwą pracą, „kombinuje” jakby tu dorobić się kosztem innych. Dwadzieścia lat gospodarki rynkowej spowodowało, że ludzie oswoili się z pojęciem przedsiębiorczości jako rodzajem aktywności zawodowej, jednak wciąż daje się zauważyć w społeczeństwie postrzeganie przedsiębiorczości prywatnej w kategoriach negatywnych. Tymczasem własna firma to wcale nie gorsza, a w zasadzie ze społecznego punktu widzenia pod wieloma względami zdecydowanie lepsza forma aktywności niż praca na etacie.
Czy wobec tego każdy dorosły człowiek może zostać przedsiębiorcą? Z pewnością własny biznes wymaga posiadania pewnych niezbędnych cech osobowych, takich jak poczucie odpowiedzialności, wytrwałość, konsekwencja, samodzielność czy umiejętność dostosowania się do zmiennych warunków otoczenia. Z drugiej strony nie są to cechy jakoś szczególnie rzadko spotykane i wiele osób nie decyduje się na zakładanie własnego biznesu bo po prostu brakuje im wiary w siebie.
W krajach, gdzie system wolnorynkowy trwa od znacznie dłuższego czasu niż w Polsce, pojęcie przedsiębiorcy nie budzi negatywnych skojarzeń. W USA przedsiębiorcy traktowani są po prostu jak wszyscy inni ludzie zarabiający, w ten czy inny sposób, na utrzymanie, a relacja pracodawca – pracownik jako współpraca obu stron.
Decyzja o założeniu własnego przedsiębiorstwa jest trudna i nie powinna być podejmowana pochopnie, pod wpływem impulsu, wymaga ona gruntownego przemyślenia. Z pewnością jednak warto spróbować, gdyż korzyści na pewno będą sowitą nagrodą. Potencjalni przedsiębiorcy są z pewnością w różnych grupach społecznych, należy tylko do nich dotrzeć z niezbędnymi informacjami, co jest już rolą państwa i organizacji pozarządowych.